Projekt teatralny dla młodych twórców MONTOWNIA BIS
Teatr Montownia zaproponował w minionym roku studentom i świeżym absolwentom szkół artystycznych wspólną realizację projektu, który nawiązując do okoliczności powstania Montowni, wspierałby własne pomysły i niezależną inicjatywę młodych aktorów. W marcu i kwietniu tego roku, wspólnie z Teatrem Powszechnym zaprezentowane zostaną na Małej Scenie efekty półrocznej pracy trzech wyróżnionych grup.
Zostaną na niej zaprezentowane trzy różne spektakle, od początku do końca zrealizowane przez młodych artystów własnymi siłami; artystów, których wyróżnia entuzjazm, niezależność i świeżość pomysłów. Będą to: przedstawienie aktorsko-lalkowe „Moliere. Z urojenia” na podstawie sztuki Michaiła Bułhakowa „Molière, czyli zmowa świętoszków” oraz klasyka polska i światowa: „Na pełnym morzu” Sławomira Mrożka oraz „Immoralista” Andre Gide’a.
Terminy spektakli:
Papahema: „Moliere. Z urojenia”, 15 marca 2014
Grupa Teatralna Zbrakulaku: „Immoralista”, 30 marca 2014 (spektakl niebiletowany)
Hańba!: „Na pełnym morzu”, kwiecień 2014
PAPAHEMA
„Molière. Z urojenia”
na podstawie sztuki Michaiła Bułhakowa „Molière, czyli zmowa świętoszków”
Reżyseria: zespół
Adaptacja: Helena Radzikowska
Scenografia i kostiumy: Agata Krutul
Lalki, maski: zespół
Wykonanie kostiumów: Elżbieta Wysocka
Kreacja przestrzeni muzycznej: Michał Dąbrowski
Obsada: Helena Radzikowska, Paulina Moś, Paweł Rutkowski, Mateusz Trzmiel
„Molière jest nieśmiertelny” – tak miał powiedzieć król Ludwik XIV na wieść o śmierci Jana Baptysty Poquelin. Spektaklem na podstawie sztuki Michaiła Bułhakowa „Molière, czyli zmowa świętoszków” staramy się odpowiedzieć sobie i widzom na pytanie: co oznacza nieśmiertelność artysty? Nieśmiertelne są z pewnością jego dzieła. Ale nie tylko. Życie prywatne Moliera owiane jest legendą. Do tej pory, po 340 latach od śmierci autora „Świętoszka” krążą wśród ludzi teatru i znawców literatury pikantne plotki na temat jego życia prywatnego. Tu pojawia się kolejne pytanie: czy w przypadku takiego artysty, jakim był Molier możemy w ogóle mówić o życiu prywatnym? Skoro partnerki życiowe i kochanki Moliera były jego koleżankami z zespołu, a wrogowie – przeciwnikami jego twórczości bądź rywalami w walce o względy jedynego protektora, jakim był wówczas król Ludwik XIV, można powiedzieć o zatarciu granic między życiem a sceną. Co jest prawdą, a co urojeniem? Rogacz… z urojenia? Chory… z urojenia? Nasze o Molierze urojenia? Wyobraziliśmy sobie zawężający się krąg bohaterów dramatu, jakim było życie Moliera. Postaci złowieszczo wirują wokół mistrza, dworski menuet zamienia się w taniec śmierci. Przypieczętowaniem uprawianej przez Moliera teatralizacji życia jest śmierć na scenie podczas spektaklu „Chory z urojenia” – sztuki, którą autor próbował za wszelką cenę oszukać zbliżającą się śmierć.
Analizując życie Moliera staramy się rozpoznać i oswoić mechanizmy środowiska ludzi teatru. Interesują nas ich wzajemne relacje i układy z władzą, która umożliwia im działalność. Zadajemy sobie pytanie o niezależność twórców teatru, o granice kompromisów. To dla nas ostatnia szansa, by mówić o swoich obserwacjach z dystansu, z pozycji osób, których życie nie jest jeszcze przez teatr zdeterminowane. Spektakl łączący środki teatru lalek i teatru aktorskiego jest próbą spotkania naszej wrażliwości z klasyczną konwencją teatralną i jednym z największych mitów europejskiej kultury.
Papahema to grupa studentów IV roku kierunku aktorskiego na Wydziale Sztuki Lalkarskiej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza. W skład zespołu wchodzą: Paulina Moś, Helena Radzikowska, Paweł Rutkowski i Mateusz Trzmiel. Łączy nas wspólne poczucie humoru i gust. Marzymy o robieniu teatru dowcipnego, a zarazem mądrego i wysmakowanego estetycznie. Interesuje nas łączenie środków teatru formy z teatrem aktorskim oraz zderzanie tego zestawienia z klasyczną literaturą i współczesną wrażliwością.Już na III roku studiów mieliśmy możliwość podjęcia próby samodzielnej pracy w ramach przedmiotu polegającego na realizacji indywidualnych projektów z użyciem formy. Nie mieliśmy żadnych wątpliwości, że pierwsze próby stworzenia przedstawień podejmiemy w tym właśnie składzie. Zrealizowaliśmy dwa spektakle: „Dÿlematt” na podstawie „Fizyków” Friedricha Dürrenmatta i „Statek clownów, czyli Newspaper Show” przy pracy nad którym inspirowaliśmy się figurą klauna, pantomimą oraz teatrem ulicznym. Swoje przedstawienia mieliśmy przyjemność zaprezentować na międzynarodowych i ogólnopolskich festiwalach: XXVI Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Lalek w Opolu, X Międzynarodowych Spotkaniach Szkół Teatralnych TEATR LALEK JUTRA we Wrocławiu oraz na Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Lalek „Spotkania” w Toruniu.
