Kobieta w klatce

W roku 2002 z pokładu promu znika piękna i przebojowa parlamentarzystka, Merete Lynggaard. Policja podejmuje śledztwo na szeroką skalę, ale bez rezultatu. W roku 2007 duński parlament decyduje o utworzeniu Departamentu Q, specjalnego wydziału policji do spraw szczególnej wagi, na czele którego staje Carl Mørck, policjant z kopenhaskiego wydziału zabójstw. Mørck wraz ze swoim tajemniczym arabskim asystentem Assadem podejmuje sprawę Merete i szybko orientuje się, że jej zniknięcie nie było nieszczęśliwym wypadkiem. (przedpremierowy fragment powieści na końcu artykułu!)

Jussi Adler-Olsen Kobieta w klatce
wydawnictwo słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2011
Informacja: seria Departament Q, 416 stron, format 129×197 mm, oprawa broszurowa
Cena detaliczna: 39,90 zł
Planowany termin wprowadzenia do dystrybucji: 8 czerwca 2011

Jussi Adler-Olsen urodził się 2 sierpnia 1950 roku w Kopenhadze jako Carl Valdemar (Jussi) Henry Adler-Olsen, najmłodszy spośród czwórki dzieci i jedyny syn. Jako pięciolatek otrzymał specjalne królewskie pozwolenie na posługiwanie się swoim oryginalnym imieniem Jussi. Zanim został zawodowym pisarzem, był harcerzem, gitarzystą rockowym, redaktorem encyklopedii, operatorem, kompozytorem i scenarzystą filmowym, twórcą i popularyzatorem komiksów oraz wydawcą. Wiedzę na temat międzynarodowych spisków i chorób umysłowych zdobył w trakcie studiów politologicznych, socjologicznych, medycznych i filmowych oraz wcześniejszych doświadczeń ze szpitali psychiatrycznych, gdzie się wychował z racji zawodu ojca. Mieszka w Allerød pod Kopenhagą wraz z żoną i synem.
Zadebiutował w roku 1997 powieścią Alfabethuset, która trafiła na europejskie listy bestsellerów. Prawdziwej popularności przysporzyła mu seria powieści kryminalno-sensacyjnych o Departamencie Q duńskiej policji. Prawa do nich zostały natychmiast sprzedane za granicę, w tym na rynki anglojęzyczne. Dwie pierwsze części zostały już wydane w Niemczech, gdzie utrzymują się w ścisłej czołówce list bestsellerów.

Fragment:
– Spokojnie, Merete, nie chcemy cię zamęczyć. Damy ci za to szansę uniknięcia czegoś gorszego. Musisz tylko sama odpowiedzieć na bardzo istotne pytanie: dlaczego musisz przez to wszystko przechodzić? Dlaczego trzymamy cię w klatce, jak zwierzę? Sama sobie na to odpowiedz, Merete.
Odchyliła głowę. To było przerażające. Może powinna po prostu milczeć, usiąść w kącie i pozwolić im mówić, co chcą.
– Odpowiedz, Merete, albo będzie z tobą gorzej.
– Nie wiem, co mam odpowiedzieć! Czy to ma związek z polityką? A może próbujecie wyciągnąć od kogoś pieniądze? Nie mam pojęcia, powiedzcie!
Głos dochodzący przez cichy szmer stał się zimniejszy.
– Nie udało ci się, Merete. Musisz więc ponieść karę. Nie będzie ciężka, łatwo ją zniesiesz.
– O Boże, to nie może być prawda! – zaszlochała Merete, osuwając się na kolana.
Usłyszała, jak znajomy świst dochodzący od strony śluzy przechodzi w gwizdanie. Poczuła natychmiast, jak owiewa ją letnie powietrze z zewnątrz. Pachniało zbożem, polami uprawnymi i zieloną trawą. Czy to ma być kara?
– Wpompujemy do pomieszczenia powietrze o ciśnieniu dwóch atmosfer. Zobaczymy, czy odpowiesz na pytanie w następnym roku. Nie wiemy, jak wysokie ciśnienie ludzki organizm jest w stanie znieść, ale z biegiem czasu na pewno się przekonamy.
– Dobry Boże – wyszeptała Merete, czując ucisk w uszach.
– Nie pozwól na to, nie pozwól na to.