Jerozolima – do utraty tchu!

„Syndrom Jerozolimy” to określenie specyficznej psychozy udzielającej się turystom stykającym się z wieloma świętymi miejscami naraz. Po raz pierwszy opisał ją izraelski psychiatra Yair Bar-El, widząc, jak nowoprzybyli potrafili w nagłej eksplozji ferworu religijnego przemierzać ulice miasta, podając się za Mesjasza lub postać biblijną i głosić Ewangelię. Szacuje się, że syndromowi ulega blisko stu pięćdziesięciu pielgrzymów rocznie. To tylko jeden z dowodów na to, że w starożytnych murach Jerozolimy czai się obłęd.

Dlaczego największa aglomeracja Izraela jest tak szczególna? Ten tygiel kultur został szczególnie doświadczony przez historię. Założone przed prawie pięcioma tysiącami lat miasto było w swych dziejach aż czterdzieści razy oblegane, podpalane, rujnowane, dwukrotnie nawet zrównano je z ziemią. A jednak Jerozolima wyszła obronną ręką ze wszystkich prób. Podobno dlatego, że jest to Miasto Boga.

Film „Jerozolima. Do utraty zmysłów”, zrealizowany przez cenionego francuskiego reżysera Théodore’a Robicheta, traktuje o codzienności izraelskiej metropolii uwikłanej w cywilizacyjne i religijne tarcia oraz zmagania rozsądku z fanatyzmem. Oto opowieść, w której komizm miesza się z tragizmem, a kolejne legendy rodzą się każdego dnia.