Blog osławiony między niewiastami

„Blog osławiony między niewiastami” Artura Andrusa to nie tylko papierowy wybór najlepszych tekstów z jego popularnego bloga, ale także jakby „Dzieła wybrane”. W książce, oprócz przewrotnych, rymowanych i nierymowanych tekstów blogowych, znajdziemy też Andrusa-mniej-znanego (m.in. felietony dla policji i lekarzy) oraz Andrusa-bardzo-popularnego (choćby teksty piosenek, które szturmem zdobywają polskie listy przebojów). Andrus poprosił wydawcę, żeby w książce nie zamieszczać rysunków ani zdjęć. Jest to wyraz jego szacunku dla czytelników. – Ale proszę zostawić trochę wolnego miejsca, tak, żeby każdy mógł sobie sam coś narysować. Nie narzucajmy czytelnikom tego, co mają oglądać, wystarczy, że narzuciliśmy im to, co mają czytać! – mówił wyraźnie poruszony podczas przygotowań do druku. Poruszenie Andrusa zostało utrwalone na pamiątkowym zdjęciu, którego jednak w książce nie publikujemy, bo jest poruszone. Każdą stronę tej książki przenika typowo andrusowska ironia naiwna, Andrus jako rodowity warszawiak z Sanoka jest klasycznym typem sympatycznego cynika, który najchętniej żartuje nie z innych, a z samego siebie.

Od niedawna jestem narciarzem. Kolega prawnik (a zimą również instruktor) twierdzi, że biorąc pod uwagę moje umiejętności i styl jazdy, nazywając siebie „narciarzem”, narażam się na proces cywilny o naruszenie dobrego imienia przedstawicieli tej dyscypliny sportu.
Fragment książki

Z konta znikną ci złotówki,
Żmija cię ukąsi,
Przy wkręcaniu żarówki
Mały elektrowstrząsik,
Zaboli cię kolano
I zabraknie ci tlenu,
Córka ci wyjdzie za mąż
Za działacza PZPN-u,
Zgubisz ostatni grzebień
I ząb cię rozboli,
Ktoś naśle na ciebie
Najwyższą Izbę Kontroli,
A na koniec pół Lublina
Dowie się, że masz nieślubnego syna,
I nikt nie zapłacze nad twoim losem,
Nawet grupa Vox z Demisem Roussosem.

29 stycznia 2009