słowoobraz terytoria (strona 2 z 2)

Noc seksualna to wspaniały i tajemniczy album Pascala Quignarda, składający się z setek reprodukcji dzieł sztuki Zachodu i Wschodu od czasów najdawniejszych do współczesnych oraz z autorskiego tekstu laureata Nagrody Goncourtów i Nagrody Akademii Francuskiej.

Ulicznice, najnowszy, siódmy już tom wierszy serbskiej poetki Marii Knežević, przekonują, że to autorka mająca swój własny rozpoznawalny rękopis i doskonałą świadomość sztuki poezji, w której ważna jest więź między aktualnością a „odwiecznymi prawdami”, głębokie odczucie własnej wolności i podziemna rzeka humoru. Dotyczy to zresztą zarówno jej wierszy, jak i prozy.

Związki poezji i nocy można wskazać w każdym czasie. Jednakże nigdy przedtem ani nigdy potem nie były one tak intensywne jak w epoce romantyzmu. Ich charakter mogłyby wyrazić takie słowa jak fascynacja, a nawet pasja.

Jane właśnie rzuciła studia i wróciła do rodzinnego Rødby na duńskiej prowincji. Zamieszkała wraz ze swoją starszą siostrą i jej córeczką i zaczęła pracę w perfumerii na promie do Niemiec. Jane czuje się jak silos na skraju zaoranego pola. Nie wiadomo, co znajduje się w środku, może nie ma tam nic? W jej codzienne życie, samotne, monotonne i pozbawione celu, powoli wkrada się jednak zamęt. Poznaje nowych ludzi, zaczynają interesować się nią mężczyźni. Jane nie chce nic zmieniać, ale czy zdoła oprzeć się nurtowi życia, który porywa ją w zupełnie nowym kierunku?

Orgia Myśli, Centrum Sztuki Współczesnej – Zamek Ujazdowski i wydawnictwo słowo/obraz terytoria zapraszają na spotkanie „Czego nie mówią poeci i filozofowie?” poświęcone najnowszej książce Cezarego Wodzińskiego „Kairos. Konferencja w Todnaubergu. Celan – Heidegger”.Udział wezmą: Piotr Graczyk (IK UJ), Michał Herer (IF UW), Szymon Wróbel (IFiS PAN), oraz Autor.

Książka poświęcona jest w zasadniczej mierze rozważaniom nad literaturą romantyczną [fusion_builder_container hundred_percent=”yes” overflow=”visible”][fusion_builder_row][fusion_builder_column type=”1_1″ background_position=”left top” background_color=”” border_size=”” border_color=”” border_style=”solid” spacing=”yes” background_image=”” background_repeat=”no-repeat” padding=”” margin_top=”0px” margin_bottom=”0px” class=”” id=”” animation_type=”” animation_speed=”0.3″ animation_direction=”left” hide_on_mobile=”no” center_content=”no” min_height=”none”][…] w jednym z najbardziej charakterystycznych aspektów – w aspekcie wrażliwości erotycznej. Jest to więc studium o stanach duchowych i osobliwościach obyczajów, ujęte według określonych typów bohaterów i wątków, które powracają z uporem niczym mity zrodzone ze wzburzonej krwi.[…] Sądzę, że w żadnej innej epoce literackiej zmysły nie były w sposób bardziej oczywisty podstawowym tematem dzieł wyobraźni. Lepiej więc zbadać tę orientację w jej historycznym rozwoju, niż powtarzać ze słuchu i prawie bez zastanowienia ogólnikowe obwinienia o zmysłowość i perwersję, którymi krytycy tego okresu zazwyczaj kwitowali tego rodzaju zainteresowania twórców” (Mario Praz).

Czuły barbarzyńca i wydawnictwo słowo/obraz terytoria zapraszają na promocję książki Krzysztofa Rutkowskiego Wokulski w Paryżu.Prowadzenie: Jacek Dehnel

Co robił Wokulski w Paryżu? Pił, bardzo dużo pił: szampana z Suzinem, mazagran i koniak. Koniak pił Wokulski litrami, kiedy tylko napadały na niego wspomnienia: Warszawy i kobiety, na widok której baraniał, stawał się kastratem, impotentem, durniem, albo prowokatorem. Po tej kobiecie odbywał Wokulski w Paryżu żałobę.Pokutował po nieponiesionej stracie, bo jej nie chciał. To ona go chciała, ale on tylko o niej marzył. Kiedy mógł ją mieć, było już za późno. Zresztą wyobraźmy sobie Wokulskiego z Izabelą w łóżku.

Kluczem do opublikowanych w książce tekstów jest historia mojego życia. Pisałam je w Polsce w latach sześćdziesiątych i w Paryżu od mojego wyjazdu w 1970 roku. Pisałam je jako krytyk sztuki i odnoszą się one do sztuki, jednak nie tylko. Czytelnicy nie będą zanudzani analizami formalnymi stanowiącymi zazwyczaj główną zawartość prac krytycznych. Do moich wczesnych artykułów powróciłam po latach doświadczeń i mogłam stwierdzić, że oderwane od nich analizy formalne są, w moim przypadku, mało istotne.Anka Ptaszkowska Wierzę w wolność, ale nie nazywam się Beethovenwydawnictwo słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2010444 strony, 190×240 mm, oprawa broszurowa ze skrzydełkamiCena detaliczna: 78 zł

Wydawnictwo słowo/obraz terytoria przygotowało promocję nie tylko dla miłośników, praktyków i teoretyków teatru. Warto się pospieszyć, bo oferta jest ograniczona czasowo.W ramach promocji, wszystkie książki z serii Theatroteka oferowane są 50% taniej. Oferta ważna do 12 listopada 2010. Tytuły w promocyjnej cenie mogą Państwo zamówić poprzez stronę internetową, a są wśród nich m.in. takie perełki, jak: Joseph Furttenbach O budowie teatrów, Niccolò Sabbatini Praktyka budowania scen i machin teatralnych, Romain Rolland Teatr ludowy, Lope de Vega Nowa sztuka pisania komedii w dzisiejszych czasach przedstawiona Akademii w Madrycie, Praca zbiorowa Zwierciadło świata. Średniowieczny teatr francuski, Antoine Francois Riccoboni Sztuka teatru czy Georg Fuchs Scena przyszłości.

20 listopada przyjedzie do Polski Hallgrímur Helgason, autor Poradnika domowego kilera. Na niedzielę, 21 listopada, zaplanowano spotkanie w Nowym Wspaniałym Świecie podczas Festiwalu „Kulturalne oblicza Islandii”.Hallgrímur Helgason Poradnik domowy kilera. Jak przestać zabijać i wziąć się za zmywanie garówprzełożyła Justyna Burzyńskawydawnictwo słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2010

O ile losem większości dzieł literackich w miarę upływu lat obecności na rynku czytelniczym bywa przygasanie i blaknięcie, to w kolejnych publikacjach komentatorów Lalka obrasta w kolejne znaczenia, które mogłyby być traktowane jako znak.Znak nieustannego „przyrastania” sensów tej niezwykłej powieści. Dzieje jej recepcji świadczą o tym dowodnie. Przy końcu XIX wieku mało kto uważał ją za dzieło wybitne (…). Zmiana generalna stosunku do Lalki i jej twórcy nastąpiła dopiero za sprawą krytyków młodopolskich. Po ich opiniach już nie brzmiał nieoczekiwanie w okresie międzywojennym tytuł artykułu Jana Lechonia w „Wiadomościach Literackich” (1932): Wielki Prus.Na początku wieku XXI staje się jasne, że spośród powieści polskich wieku XIX Lalka wyrasta nad przeciętność nie tylko swojego czasu macierzystego i że znajduje to wyraz w fascynacjach nią kolejnych pokoleń pisarzy, krytyków i historyków literatury, jak również w przekładach na języki obce.

To miało być proste zlecenie: odnaleźć prostytutkę, która zaginęła kilka dni po odrzuceniu agresywnego klienta. W brutalnym świecie płatnego seksu nic nie jest jednak proste. W trakcie śledztwa Varg Veum trafia na bezwzględnych handlarzy narkotyków, również szukających dziewczyny.Dowiaduje się też o komitecie parafialnym, którego członkowie przed laty zobowiązali się pomagać jej rodzinie. Czy nagła śmierć jednego z nich ma związek z zaginięciem? Jakie tajemnice kryją domy wzorowych obywateli? Pochmurne Bergen w zimnym świetle stycznia ukazuje swoje najbardziej ponure oblicze.

Książka ta zaczyna się od „ponowoczesności”… Od miejsca – a właściwie od czasu – w którym znajdujemy się dziś: od punktu, w którym kobieta dochodzi do głosu i ma głos, i w którym zarazem obserwacji podlega to, co mówi – i jak mówi, ale w którym śledzi się także to, co mówi mężczyzna na temat kobiety. Książka ta pozwala sięgnąć w głąb owej historii mówienia o kobiecie w literaturze.Praca zbiorowaBeatrycze i inne. Mity kobiet w literaturze i kulturzeSeria: Portrety Kobietwydawnictwo słowo/obraz terytoria[fusion_builder_container hundred_percent=”yes” overflow=”visible”][fusion_builder_row][fusion_builder_column type=”1_1″ background_position=”left top” background_color=”” border_size=”” border_color=”” border_style=”solid” spacing=”yes” background_image=”” background_repeat=”no-repeat” padding=”” margin_top=”0px” margin_bottom=”0px” class=”” id=”” animation_type=”” animation_speed=”0.3″ animation_direction=”left” hide_on_mobile=”no” center_content=”no” min_height=”none”][książka w przygotowaniu][/fusion_builder_column][/fusion_builder_row][/fusion_builder_container]

Wbrew ogólnemu przekonaniu znaczenie kina we współczesnej kulturze wcale nie maleje. Wręcz przeciwnie – ale jego najbardziej interesujący obszar wykracza obecnie poza charakterystykę poszczególnych dzieł i skupia się na wątkach związanych z ekonomicznym, politycznym i społecznym wymiarem przemysłu audiowizualnego.

Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski i wydawnictwo słowo/obraz terytoria zapraszają na wykład Oko i sacrum. Wokół Georges’a Bataille’a Tomasza Swobody, autora książki Historie oka. Bataille, Leiris, Artaud, Blanchot.Wykład towarzyszy wystawie Powtórka z teorii widzenia

Zapraszamy Państwa gorąco na kiermasz książek wydawnictwa słowo/obraz terytoria. Ceny przyjazne środowisku akademickiemu, rabaty od 30 do 50%, także książki niedostępne w księgarniach. W ofercie ponad 160 tytułów!

Krytyka Polityczna i wydawnictwo słowo/obraz terytoria zapraszają na debatę Przygody ciała. Aspekt dolny poświęconą książce Sztuka pierdzenia Pierre-Thomas-Nicolasa Hurtauta. Udział biorą: Krzysztof Rutkowski, Tomasz Swoboda i Adam Ostolski.

Tadeusz Słobodzianek został tegorocznym laureatem Nagrody Literackiej Nike przyznanej za dramat Nasza klasa .

Zapraszamy na kiermasz książek wydawnictwa słowo/obraz terytoria. Przyjazne ceny, rabaty od 30 do 50%, ponad 40 tytułów, w tym książki m.in.Charles’a Baudelaire’a, Georges’a Bataille’a, Gastona Bachelarda, Rogera Caillois, Ernsta Cassirera, Jeana Claira, Gilles’a Deleuze’a, Eugène’a Delacroix, Gustave’a Flauberta, Michela Foucaulta, Pierre-Thomas-Nicolasa Hurtauta, Pascala Quignarda, Jean-Pierre’a Richarda, Romain Rollanda, Michela Vovelle’a, Jean-Noela Vuarneta

Oko było dla Leirisa, Artauda, Blanchota, a przede wszystkim Bataille’a przedmiotem fascynującym i zarazem odrażającym, źródłem rozkoszy i przerażenia – prawdziwym obiektem sacrum. Jako symbol boskiego porządku i rozumowego poznania stało się celem gwałtownych ataków, w których było obserwowane, otwierane, tłamszone, ściskane, miażdżone, wywracane na nice, wyłupywane, wtłaczane w różne mniej lub bardziej przystosowane do tego miejsca, a także przypisywane rzeczom i tworom, u których znaleźć się go nie spodziewano.

Sztuka pierdzenia ukazała się we Francji w roku 1751. Szybko zdobyła ogromną popularność, a jej najbardziej rubaszne ustępy czytano na salonach po spożyciu ostatniego dania wystawnej kolacji. Lektura dzieła, wzbudziwszy śmiech, ułatwiała trawienie. Dziś jego przenikliwość docenią nie tylko amatorzy owej pożytecznej sztuki, ale i wszyscy, którzy lubią podróżować po krainie absurdu.

Rozmowa z Krzysztofem Rutkowskim, tłumaczem „Sztuki pierdzenia”. (więcej o książce znajdziesz tutaj. tam również konkurs, w którym do wygrania jest pięć egzemplarzy tej pozycji!).