Jogurt to samo zdrowie

Produkcję zapoczątkowali pasterze – mieszkańcy terenów należących dziś do Turcji i Bułgarii. Nazwa pochodzi od tureckiego słowa „ya-urt” oznaczającego kwaśne mleko. Do dziś na jogurt Bułgarzy mówią „jugurt” lub „kiseło mleko”. Napój jest tam wciąż popularny, podobnie, jak na całych Bałkanach i w Grecji, gdzie ma bardzo gęstą konsystencję i jest spożywany z dodatkiem miodu. Jogurt uznawany jest za napój o właściwościach uzdrawiających i odmładzających. Wzmacnia odporności na choroby, na ataki zarazków nawet gruźlicy, tyfusu i innych groźnych chorób. Jest niezastąpiony po silnej kuracji antybiotykowej. Pomaga w zapobieganiu cukrzycy i miażdżycy naczyń krwionośnych. Działa też uspokajająco na system nerwowy, pomaga w bezsenności. Zalecany jest dla osób cierpiących na nietolerancję laktozy. Nie zaleca się natomiast podawania jogurtu dzieciom przed ukończeniem pierwszego roku życia. Zawiera on trudniej przyswajalną formę kwasu mlekowego, a poza tym dzieci w tym wieku nie mają na ogół problemów z trawieniem mleka słodkiego.

W jednej szklance jogurtu znajduje się 415 miligramów bardzo dobrze przyswajalnego wapnia (w mleku odtłuszczonym – 302 mg), witaminy i inne biopierwiastki. W Europie bliżej poznano jogurt dopiero w XX wieku. Dziś półki marketów są zastawione dziesiątkami jogurtów w najprzeróżniejszych smakach. Najczęściej wzbogacony jest dodatkami owocowymi. Niestety, także konserwantami i stabilizatorami smaku. Dlatego, aby choć w części doznać jego dobroczynnych właściwości – kupujmy do picia jogurty naturalne, bez owoców, ogórków czy czekolady. Nie dostarczymy organizmowi pustych kalorii. Jogurt nazywany bałkańskim, ale w typie greckim, czyli bardzo gęsty jest natomiast znakomity do zabielania zup i sosów. A kiedy znajdziemy się w Grecji, Bułgarii, Turcji i zostaniemy poczęstowani prawdziwym jogurtem – wypijmy i poprośmy o jeszcze.

(JD)