Historia HI§TORY, czyli Gombrowicz i reszta świata – debata

13 listopada br., godz. 18.00

Teatr Królewski w Starej Oranżerii w Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie

Na kilka dni przed prapremierą opery HI§TORY, do której libretto na podstawie manuskryptów (także fragmentów dotąd niepublikowanych) dramatu Historia (Operetka) Witolda Gombrowicza, a także muzykę stworzył Michał Dobrzyński, zapraszamy Państwa na spotkanie poświęcone twórczości Witolda Gombrowiczowa, historiom, które towarzyszyły procesowi twórczemu podczas powstawania spektaklu.

W debacie wezmą udział: reżyserzy Maciej Wojtyszko i Jakub Krofta, kompozytor Michał Dobrzyński oraz gość specjalny – profesor Mariola Odzimkowska – asystentka Rity Gombrowicz, na co dzień wykładowczyni na Uniwersytecie Paryskim, znawczyni dzieł Gombrowicza oraz nieznanych faktów z jego życia.

Przez opowieści o życiu pisarza przeprowadzi nas redaktor Agata Kwiecińska.

Po spotkaniu uchylimy rąbka tajemnicy i zaprosimy Państwa do podejrzenia próby do spektaklu.

Udział w debacie jest bezpłatny. Wejściówki do pobrania na www.kicket.com

(…) trudno się dziwić, że kompozytor zaryzykował takie właśnie istnienie autora i bohatera na scenie. Sam utwór opracowany przez Michała Dobrzyńskiego dzięki uprzejmości pani Rity Gombrowicz jest dziełem młodzieńczym. Dziełem, w którym autor szuka swojego głosu w obliczu rodziny, społeczeństwa, a przede wszystkim Historii. Zdumiewająca jest ta intuicja wrażliwego, przerażonego artysty, który czuje, że w każdej chwili może być przerobiony, uformowany albo i zdeptany przez formy zewnętrzne – przez Historię, a mimo wszystko ma odwagę z nich drwić.

I siła tej drwiny, bunt przeciw formie, która nie liczy się z głosem samotnego bezbronnego człowieka to kolejny dowód na niewiarygodny słuch Gombrowicza.

(Jakub Krofta / Maciej Wojtyszko o HI§TORY)

Swoją złożonością, przekorą w pierwszym kontakcie intrygują, ale to tylko – pomimo niezwykłości – warstwa zewnętrzna. W istocie Gombrowicz w swojej twórczości dotyka głębi, istoty złożoności ludzkiej natury i ludzkiej egzystencji, odciskając w wyobraźni odbiorcy jej nieprzenikniony charakter. Właściwie zbliża się do tego, czego – jak sądzę – nie da się zdefiniować. W tym sensie jego twórczość jest bardzo bliska sztuce, a w szczególności muzyce. Odkrywa jakąś cząstkę prawdy o ludzkiej naturze i zarazem odsłania jeszcze wyraźniej to, czego nie wiedzieliśmy, że nie widzimy.

(Michał Dobrzyński – kompozytor)