Foals i Primus na OPENER’ze

Foals
O wyjątkowości brytyjskiej formacji Foals nie trzeba nikogo przekonywać, a zwłaszcza polskiej publiczności, która od dawna czeka na ich występ. Kto kiedykolwiek słuchał ich muzyki wie doskonale, że na tle brytyjskiej sceny muzycznej twórczość Foals wyróżnia się zdecydowanie. Własny, rozpoznawalny styl sprawia, że ich popularność stale rośnie. Dowód? W tym roku dostali aż 5 nominacji do muzycznych nagród NME.
Na brytyjskiej scenie muzycznej zespół zaistniał w 2007 roku. Wtedy to poznali Davida Siteka, założyciela TV On The Radio, a wynikiem tej współpracy był wydany rok później debiutancki album „Antidotes”. Płyta została entuzjastycznie przyjęta między innymi dzięki takim utworom jak „Red Sox Pugie”, „Two Steps, Twice” czy „Cassius”. Wraz z wydaniem „Antidotes” Foals wyróżnili się z szeregu innych brytyjskich zespołów, stawiających na muzykę oscylująca pomiędzy rockiem, elektroniką i popem. Oczywistym rozwojem wydarzeń byłoby wydanie kolejnej płyty w takim samym klimacie. Stało się jednak inaczej – wydając w 2010 roku album „Total Life Forever” zespół ruszył w innym kierunku – młodzieńcza buńczuczność została zastąpiona bardziej klimatyczną, emocjonalną i melodyjną muzyką, która podkreślona została tekstami dotykającymi tematyki nieśmiertelności. To dowodzi, że zespół nadal się rozwija i poszukuje swojej formuły. A jeżeli ktoś nadal nie byłby przekonany do wartości ich muzyki, to może przekona go fakt, że wydawcą Foals jest legendarna, amerykańska wytwórnia Sub Pop Records, która odpowiada za sukces takich formacji, jak Nirvana czy Soundgarden.

Primus
Chyba wszyscy kojarzą charakterystyczną czołówkę z South Parku, ale nie każdy wie, że to twórczość legendarnej formacji Primus. To jednak nie dzięki temu zespół zyskał ogromną popularność – założony w 1984 roku wstrząsnął światem muzyki albumami „Frizzle Fry” i „Sailing the Seas of Cheese”, zaliczanymi do najciekawszych płyt początku lat dziewięćdziesiątych.
Oprócz niewątpliwego fantastycznego poczucia humoru zespołu, ich znakiem rozpoznawczym jest przede wszystkim nowatorskie brzmienie i styl grania. Groteskowy, surrealistyczny nastrój granych przez nich kompozycji przywodzi na myśl nie tyle punkowe inspiracje zespołów grających w tamtych czasach, ale raczej nastrój znany z pierwszych, psychodelicznych płyt Pink Floyd, albumów Franka Zappy, czy Rush, czyniąc Primus najważniejszym i najbardziej oryginalnym zespołem sceny niezależnej. Kolejne albumy, takie jak „Pork Soda” czy „Tales from the Punchbowl” szybko pokrywały się złotem i potwierdzały niegraniczoną wyobraźnię lidera zespołu, wirtuoza gitary basowej Lesa Claypoola.
Już we wrześniu zespół na swojej stronie Myspace obiecał, że utwory z „Frizzle Fry” ponownie powrócą na koncertowe areny. Widniejący na last.fm opis „w trasie” poruszył serce niejednego fana tęskniącego za brudno brzmiącymi, hałaśliwymi i kakofonicznymi utworami grupy, takimi jak „John the Fisherman”, „Jerry Was a Race Car Driver”, „Tommy the Cat”, „My Name Is Mud”, czy bodaj ich największym sukcesem komercyjnym „Wynona’s Big Brown Beaver”. Wielką formę udowodnią już w lipcu na scenie Open’era.