Eko‑filozofia i jej bohaterowie
Temat ekologii powraca w mediach już od ponad dwudziestu lat. Zanieczyszczenie środowiska i katastrofalny w skutkach, efekt cieplarniany sprawiają, że kwestia ochrony środowiska nie ulega dezaktualizacji. Jest już bardzo źle, dlatego nie wystarcza już narzucanie przez państwo kierunku uzdrawiających działań. Równie istotną kwestią co ustawy i dyrektywy staje się świadomość każdego człowieka. Oprócz segregacji odpadów i oszczędzania wody, my – jako konsumenci – możemy dokonywać odpowiednich wyborów, które w przyszłości wpłyną na zmianę funkcjonowania przemysłu. Wybierając marki działające w zgodzie z naturą wspólnie naprowadzamy przemysł na odpowiednie tory.
Jesteśmy sprawcami degradacji środowiska.
Problem jest poważny i nie należy już sobie w tej kwestii pobłażać. Na dzień dzisiejszy obecność człowieka na Ziemi odbija się niekorzystnie na życiu wszystkich jej mieszkańców. W pogoni za potrzebami rosnącej w szybkim tempie populacji ludzkiej przemysł, jak wirus, infekuje glebę, powietrze i wodę. Zatruwanie rzek ściekami, wycinanie lasów i przedostawanie się gazów oraz pyłów do atmosfery to tylko część przestępstw ekologicznych popełnianych codziennie. Efektem niszczycielskich działań człowieka, są globalne zmiany klimatyczne, niszczenie warstwy ozonowej, zanikanie lasów, erozja gleb, pustynnienie i stepowienie obszarów rolnych i wiele, wiele innych katastrofalnych objawów.
Kilka faktów z historii ochrony środowiska.
Kiedy w latach sześćdziesiątych pojawiła się świadomość dotycząca sortowania śmieci i oszczędzania wody, mało kto zdawał sobie sprawę z tego jak bardzo istotny stanie się ten problem dla kolejnych pokoleń. Jednak skuteczne działania ruchów ekologicznych doprowadziły wreszcie do przyjęcia w 1972 roku Deklaracji Sztokholmskiej proklamującej międzynarodową współpracę w dziedzinie ochrony środowiska. W kolejnych latach okazało się, że deklaracje sobie, a rynek sobie. Tak więc wraz z biegiem czasu i namnażaniem ekologicznych problemów, powstawały nowe deklaracje, zbierały się rady, a korporacje wciąż okazywały się oporne na wszelkie zmiany.
W momencie gdy sytuacja stała się alarmująca, a deklaracje i rady nie przebiły się ze swoimi postulatami, w czerwcu 1992 roku odbył się pierwszy Szczyt Ziemi, czyli Konferencja ONZ w Rio de Janeiro podczas której zgromadzili się przedstawiciele 180 państw. Wtedy to przyjęto tzw. Kartę Ziemi zawierającą zasady ochrony środowiska na ziemi. Po dziesięciu latach – w 2002 roku zorganizowano drugi Szczyt Ziemi – tym razem w Johannesburgu, którego celem była dyskusja na temat globalnego zrównoważonego rozwoju. Wydaje się, że wtedy coś się ruszyło w tej kwestii.
Stawiajmy na produkty użyteczne, uniwersalne, trwałe, jakościowe i praktyczne.
Świat mody obecnie lansuje trend typu „fast fashion” opierający się na produktach jednosezonowych, które swoją niską cenę zawdzięczają wykonaniu ze sztucznych bądź sztucznie barwionych materiałów. Firmy produkujące jednosezonowe, efektowne ubrania o niskiej jakości nakręcają rynek będąc jednocześnie głównymi sprawcami zanieczyszczenia wody. To właśnie ścieki przemysłowe, nawozy sztuczne i środki ochrony roślin stanowią obecnie główne źródło zanieczyszczeń wód.
Niestety w przemyśle gdzie w grę wchodzą miliardowe kontrakty wszelkie spory natury etycznej wygrywa pieniądz. Aż trudno uwierzyć, że właściciele wielkich koncernów dbają jedynie o zapewnienie bytu sobie nie zastanawiając się nad przyszłością własnych dzieci. Przecież od zanieczyszczeń nie da się uciec. Niezależnie od miejsca powstania, zanieczyszczenia przedostające się do atmosfery powodują efekt cieplarniany, który dotyka całą planetę (naukowcy ostrzegają, jeśli w kilku kolejnych dekadach temperatura atmosfery podniesie się o więcej niż 2 stopnie Celsjusza, grozi nam katastrofa ekologiczna).
