Złamane serce… i co dalej?
Najczęściej szef kuchni poleca „Słodycz miłości„… Ale czy wiemy jak to jest, gdy trzeba skosztować gorzkiego smaku rozstania? I choć istnieje nieliczne grono, które nigdy nie zasmakowało goryczy wypływającej ze złamanego serca, to i tak dobrze jest wiedzieć czasami jak poskładać domek z kart, który nagle runął. Historia zwyczajnej miłościPoznałaś go na studiach, dzięki znajomych, w klubie lub w autobusie? To była miłość od pierwszego wejrzenia. Wszystko zaczęło się od jednego głębokiego spojrzenia, namiętnego pocałunku, on potrącił Cię na schodach lub pomylił numer telefonu. A może znałaś go już od wielu lat. Tworzyliście parę przyjaciół, a Twoje i Jego uczucia dojrzewały z czasem i nabierały smaku jak dobre wino. I pewnego dnia odkryłaś, że nie możesz bez niego żyć? Jego dosięgło to samo uczucie. Bez względu na to, jakie były początki Waszej znajomości, potem, jako para Ty i On tworzyliście mniej lub bardziej zgrany duet. Ale duet dwojga kochających się ludzi. Jak to zwykle bywa w zaczątkach, pojawiła się fascynacja i odkrywanie się nawzajem. A gdy wszystkie karty zostały już wyłożone na stół? Co wtedy się działo? Łącząca Cię z ukochanym więź, umacniała się z dnia na dzień. Z czasem coraz bardziej byłaś przekonana, zresztą każda chwila, każda godzina, dzień i noc, spędzona razem, a tym bardziej osobno dawały Ci wyraźną informację, że to wymarzona i tak wyczekiwana połowa … nawet na całe życie. Wydawało Ci się tylko czy tak faktycznie było, że spełnialiście się na każdym polu. W seksie, w codziennych obowiązkach, w swoich pasjach. Mało było przestrzeni, które mogły wytwarzać złe emocje między wami. Ale jak w każdym związku, zdarzały się czasem drobne sprzeczki, konflikty. Zawsze jednakpotrafiliście sobie z nimi poradzić i wspólnie dojść do kompromisu. Rodzina, znajomi widzieli Waszą usłaną różami wspólną przyszłość i snuli za Waszymi plecami plany. Zresztą czy ty też po cichu nie marzyłaś i nie wyobrażałaś sobie wspólnego życia. Widok mijanych na ławce w parku staruszków, siedzących blisko siebie i trzymających swe dłonie wzruszał Cię i ubogacał Twoją wizję.
