przesądy

Twarzą tegorocznej limitowanej edycji kalendarza Campari 2013 zatytułowanego „Kiss superstition goodbye” została Penelope Cruz. Najnowsza edycja inspirowana jest 13, najbardziej pechową liczbą na świecie oraz popularnymi przesądami.

Wydawałoby się, że w XXI wieku nie ma miejsca na zabobony ciążowe, które wyznaczały kiedyś tor postępowania naszych babć. A jednak wiele z nas myśląc o tym, co „dobre” dla dziecka jest w stanie uwierzyć i z robić dosłownie wszystko.

Z Nowym Rokiem na całym świecie związanych jest sporo przepowiedni, wróżb i przesądów. Nie są może aż tak popularne, jak te andrzejkowe, ale kilka z nich warto poznać i zapamiętać. Nigdy bowiem nic nie wiadomo – a nuż dzięki nim Nowy Rok naprawdę przyniesie nam wiele szczęścia?Jedną z najstarszych noworocznych tradycji jest bodaj robienie postanowień. Pierwsze wzmianki o nich znaleźć już można w tekstach z wczesnych czasów babilońskich. Co ciekawe, Babilończycy najczęściej przyrzekali… zwrócić pożyczone narzędzia rolnicze. Dziś najpopularniejsze obietnice dotyczące zrzucenia wagi lub… rzucenia palenia.

Podobno raz do roku, w Noc Wigilijną, zwierzęta mówią ludzkim głosem. Może więc warto zastanowić się co miałyby nam, ludziom do powiedzenia? Nowonarodzony Bóg, Dzieciątko Jezus, znalazł schronienie nie w domu ludzi, lecz w domu zwierząt – w stajence. To zwierzęta ogrzewały go swoimi oddechami w zimną noc i one pierwsze pokłoniły się i oddały hołd Panu. Jezus o tym pamięta i dlatego dał im św. Franciszka! Kiedy teraz zwierzęta modlą się w Wigilijną Noc, jak brzmią ich modlitwy, o co proszą w nich Boga?

Różnie o tym prawią. Najpewniejszy termin to północ między 23 a 24 grudnia. Czemu wtedy? Ano z dwóch powodów. Pierwszy, oczywisty dla chrześcijan, to Narodziny Pańskie, gdy zwierzęta mogły sobie przekazać Dobrą Nowinę. Nota bene, niektóre przekazy podają, że tej nocy na krótką chwilę woda w studni zmienia się w wino. Wystarczy się zaczaić.Drugi powód, oczywisty dla astronomów i badaczy mitów wiedzie się stąd, że Noc Wigilijna jest jedną a z najdłuższych w roku. Ma to podobne znaczenie magiczne jak najkrótsza w cyklu rocznym Noc Sobótkowa. Te dwie przełomowe noce łączy szczególna moc magiczna.

Nasze imiona, nazwisko rodowe i po mężu, dokładna data urodzenia oraz adres zamieszkania, dla specjalisty od interpretacji liczb, będą doskonałym źródłem do sporządzenia portretu numerologicznego, każdego z nas. Charakter człowieka, jego osobowość odczytam z imion i nazwiska. Ilość zawartych w nim spółgłosek poinformuje o naszych relacjach z otoczeniem. Samogłoski zaś staną się źródłem wiedzy o naszych wewnętrznych predyspozycjach – twierdzi Andrzej Lisiecki, tarocista i numerolog z Ciechocinka. Sądzi on, że każdej z liter podporządkowana jest określona liczba. Zsumowane, staną się wskazówka do odczytania i dokładnej analizy naszych charakterów. Największe szansę na szczęśliwą egzystencję mają urodzeniowe jedynki – twierdzi Lisiecki – Z reguły nie atakują ich niepowodzenia. Jeśli już, z wrodzonym sobie poczuciem humoru, potrafią przetrwać niezbyt fortunny czas.. To urodzeni optymiści, dla których każde niepowodzenie może stać się kolejnym, życiowym wyzwaniem. Ich przeciwieństwem są pesymistyczne z reguły siódemki.

Zbyt krótki cień biesiadnika rzucany na ścianę zapowiadał chorobę i rychłą śmierć, a i wizyta kobiety w wigilijny wieczór nie wróżyła nic dobrego. By nie mieć kłopotów z gotówką, należało nosić w portmonetce łuskę z wigilijnego karpia, a życzenie wypowiedziane równo z zabłyśnięciem na niebie pierwszej gwiazdy miało się obowiązkowo spełnić.Nakazy, zakazy, wróżby dotyczące życia i śmierci, zdrowia i powodzenia, a nawet zamążpójścia… Wigilia jest chyba jedynym dniem w roku, w którym wróżyło się ze wszystkiego, a i przepowiednie dotyczyły wszystkiego, co mógł przynieść kolejny rok. Przy wigilijnym stole zajmowano się więc nie tylko jedzeniem, ale też i wróżbami, zwracano baczną uwagę na wszelkie zjawiska. Zachowanie człowieka i zwierząt wskazywało na to, co wydarzyć się miało w kolejnym roku.

Koci żywot nie jest łatwy. We Włoszech czarne koty mają pecha. Z kolei w USA odkryto białoszarego kota, który wieszczy śmierć.Kotom nie wszędzie dobrze się wiedzie, szczególnie źle mają ostatnio we Włoszech. W tym kraju, wg danych włoskiego ministerstwa zdrowia, żyje ok. 9 mln kotów, z czego ponad 1 mln w stanie półdzikim – na ulicy. Aidaa, włoska organizacja broniąca praw zwierząt podała pod koniec sierpnia 2007 r., że we Włoszech każdego roku znika w niewyjaśnionych okolicznościach ponad 60 tys. kotów – głównie czarnych.

Amerykańskie Stowarzyszenie Zwalczania Przesądów od lat organizuje akcje przeciw zabobonom: w każdy piątek, który przypada na trzynasty dzień jakiegoś miesiąca, na trzynastym piętrze jednego z chicagowskich hoteli, w pokoju numer trzynaście zbiera się trzynastu ludzi, po to, by zbić trzynaście luster.Nieźli ryzykanci. Naprawdę. Piątek, jak wiadomo, to dzień feralny. Tak się składa, że akurat tego dnia zgładzano przed laty skazańców, a widmo śmierci nigdy nikomu i z niczym nie kojarzyło się najlepiej. Według innych poglądów piątek nie przynosi szczęścia z tego powodu, że jest głównym dniem postnym, co przecież nie może radować. W każdym razie do dziś nie straciło na aktualności przysłowie, w myśl którego „w piątek zły początek”, w związku z czym nie należy wtedy niczego załatwiać, snuć planów itd., bo i tak nic z tego nie wyjdzie. A już gdy piątek wypadnie trzynastego – może nawet dojść do tragedii. Trzynasty bowiem to czas szatana: w roku księżycowym, który stanowił najstarszą rachubę czasu, w trzynastym miesiącu umierało słońce, w związku z czym liczba ta przynosiła ze sobą zło. Na wszelki wypadek Nowojorskie Towarzystwo Ludzi Przesądnych sprzedaje kalendarze, w których zamiast piątku, trzynastego, wydrukowano kolejne kartki z czwartkami, dwunastego.

Francuski lekarz Jean-Marc d’Arville jest seksuologiem i równocześnie astrologiem. Mieszka w Londynie, gdzie ma swój gabinet. Dziesięć lat pracował nad swoim horoskopem. Drogą prasowych anonsów wyszukał zarówno we Francji, jak i Anglii 6666 osób – kobiet i mężczyzn – które w ciągu dekady składały mu miesięczne sprawozdania, odpowiadając na jego dociekliwe pytania. Materiał ten posłużył do sporządzenia niezwykle ciekawego raportu.Pełny przekrój społecznyRespondenci francuskiego doktora stanowili pełny przekrój społeczny, socjalny, zawodowy i wiekowy. W połowie byli to mężczyźni, a w połowie kobiety. Na pytania dotyczące ich intymnego życia odpowiadali w grupach wiekowych: 16-25 lat, 27-40 lat i 40-60 lat. Posługując się najbardziej nowoczesną metodą komputerowego obliczania, dr Jean-Marc d’Arville doszedł do wniosku, że na nasze życie seksualne mają ewidentny wpływ gwiazdy i że w każdej parze musi być tzw. przewodnik, narzucający swoją wolę partnerowi. Jeśli w stadle jest dwóch osobników o cechach przewodnika lub nie ma ich wcale, życie intymne jest niepełne i zdarzają się konflikty.