Strona główna » Blog » 59. Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”

59. Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”

59. Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień” W oparach opery

16-24 września 2016
Rytuał, misterium, opowieść, narracja, dźwięk w przestrzeni, przestrzeń dźwięku, obszar brzmienia, strefa multimediów, a może najprościej – scena? Tegoroczna Warszawska Jesień skieruje nasz wzrok, słuch i uwagę ku dosłownie i symbolicznie rozumianemu obszarowi „sceny” – za punkt wyjścia obrała „operę”. Ten „punkt wyjścia”, kojarzący się odbiorcy z pewną specyficzną przestrzenią teatralną i wieloaktowym dziełem, powiedzie nas przez meandry tradycji i współczesności ku całej obfitości form multimedialnych, parateatralnych i parascenicznych, począwszy od miniopery, poprzez teatr instrumentalny, monodramy obiektofonów aż po najbardziej skomplikowane i nowatorskie, zarówno w treści jak i w formie, dzieła multimedialne.

Wśród para- i -operowych wydarzeń 59. Jesieni: warszawska premiera Czarodziejskiej Góry – opery Pawła Mykietyna w Teatrze Nowym, mikroopera dla dzieci (a nawet dla rodzin) Milcząca rybka Jarosława Siwińskiego w ramach Małej WJ i multimedialna opera Aaron S Sławomira Wojciechowskiego. W tej ostatniej tragiczna postać Aarona Swartza – amerykańskiego programisty, publicysty, działacza politycznego i haktywisty staje się symbolem sprzeciwu wobec kapitalistycznych dążeń do ograniczenia powszechnej dostępności do wiedzy i informacji. Tytułowy Aaron S jest tu jednocześnie wzorem nonkonformizmu w podejściu do brzmieniowości, warstwy językowej, ideowej a nawet konstrukcji instrumentów. Dla tych, którzy wyczuleni na nowe media: Zagubiona autostrada (Lost Highway) – opera Olgi Neuwirth z librettem kontrowersyjnej noblistki Elfriede Jelinek. Tu głównym bohaterem, obok schizofrenicznego Freda/Pete’a jest w równym stopniu muzyka, jak i obraz video. Kulminacją operowego nurtu festiwalu będą dwa dzieła Salvatore Sciarrino: Infinito Nero oraz Luci mie traditrici, a każde z nich dwukrotnie (podobnie jak w przypadku Czarodziejskiej Góry Pawła Mykietyna oraz kameralnej opery Le Malentendu Fabiána Panisello wg. Alberta Camusa), by zapewnić możliwość ich wysłuchania jak największej liczbie osób. Opera będzie główną bohaterką (a może przestrzenią dźwięku?) tegorocznej Jesieni.

Zanim jednak przemówi opera, festiwal zainauguruje utwór, który przypomni, że sztuka była najpierw naturą, zanim stała się częścią kultury. Dźwiękową opowieść o przemianie drzewa w muzykę a może raczej o muzyce zainspirowanej drzewami opowiedzą flety Łukasza i Agaty Długosz podczas wykonania Lasów deszczowych Grażyny Pstrokońskiej-Nawratil. Tego samego dnia, a właściwie nocą, pierwsza muzyczna gratka dla wielbicieli teatru instrumentalnego, trash music i brzmiących obiektów „dziwnych”: Angel View Juliany Hodkinson. Warszawska Jesień jak zwykle skupi się na nowych brzmieniach, niespotykanych narracjach, improwizowanych opowieściach, blaskach, cieniach i przestrzeniach współczesnej sonosfery, fonosfery i audiosfery.

59 Festiwal zagości w bardzo popularnych i mniej znanych miejscach koncertowych całej Warszawy: Filharmonii Narodowej, Studio Koncertowym Polskiego Radia, Fabryce Trzciny, Basenie Artystycznym, Królikarni, Centrum Sztuki Współczesnej, Zachęcie i w Teatrach: Nowym i IMKA oraz innych. Poznamy wiele premierowych utworów, znanych i debiutujących w Polsce artystów, zespołów i orkiestr, m.in:. GrauSchumacher Piano Duo, Spółdzielnia Muzyczna, SCENATET czy lux: NM z Berlina. Oprócz wymienionych usłyszymy dzieła kompozytorów, m.in.: Kaiji Saariaho, Marka Andre, Marcina Bortnowskiego, Ondřeja Adámka, Pierre’a Bastiena, Brigitty Muntendorf, Zofii Dowgiałło, Wenchen Qina i innych. Centralną postacią tej edycji będzie Salvattore Sciarrino. Usłyszymy nie tylko jego dwie opery, ale też dzieła instrumentalne, również finałowy utwór tej edycji Festiwalu: Shadow of Sound.

Tegoroczna Jesień, wypełniając swoistym dźwiękiem przestrzenie warszawskich scen, estrad, basenów, galerii, sal, miejsc, desek teatrów czy byłych fabryk i hal, odwoła się przede wszystkim do tego, co pomiędzy sceną a widownią, pomiędzy „okiem i uchem słuchacza”: do tej w o l n e j (w każdym tego słowa znaczeniu) przestrzeni wewnętrznej i zewnętrznej człowieka, wypełnionej indywidualnym teatrem obiektów, postaci, idei i brzmień: do w y o b r a ź n i.


Oficjalna strona 59. Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”:
www.warszawska-jesien.art.pl

59. Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”
i 6. Mała Warszawska Jesień
W oparach opery

wybrane wydarzenia

59. Warszawska Jesień

16.09, 19:30 – Filharmonia Narodowa
Koncert Inauguracyjny
Orkiestra Filharmonii Narodowej
Jacek Kaspszyk, dyrygent

17.09 i 18.09, 20:30 – Basen Artystyczny
Fabián Panisello Le Malentendu  (opera)

17.09 i 18.09, 20:30 – Nowy Teatr
Paweł Mykietyn Czarodziejska góra

22.09 i 23.09, 19:30 – Basen Artystyczny
Salvatore Sciarrino Luci mie traditrici (opera)

24.09, 19:30 – Filharmonia Narodowa
Koncert Finałowy
Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach
Emilio Pomàrico, dyrygent

6. Mała Warszawska Jesień

16 – 25 września, wernisaż 16 września godz. 17.00, Królikarnia
Mała WJ – instalacja interaktywna Muzyka sfer
PanGenerator

17 września, godz.11.00 i 16.00, Królikarnia
Mała WJ – performance plenerowy
Sławomir Kupczak (zamówienie WJ) z udziałem uczniów szkoły muzycznej w Jeleniej Górze.

18 września godz. 11.00 i 16.00, Fabryka Trzciny

Mała WJ – Milcząca rybka – mikro-opera na głos żeński, męski i 4 instrumenty

Jarosław Siwiński, libretto Małgorzata Kołcz, reżyseria Grzegorz Ociepka.

—————

B I L E T Y
Ceny biletów na Warszawską Jesień od 30 zł do 55 zł

Ceny płatnych wydarzeń w ramach Małej WJ: 15 zł osoba dorosła, 5 zł dziecko.

Ceny mogą ulec zmianie.

Sprzedaż biletów od początku września.

warszawska jesień

2018-03-14T04:42:29+00:0015 kwietnia 2016|Kultura|